Poprzednie częściwiersz - pasują do wszystkiego.
Pokaż listęUkryj listę

wiersz - nawet kawka

całe życie podążamy drogami

nie zawsze po cel lecz by iść

czasem zwalniamy widząc koniec

nie chcemy jeszcze wracać ani świadomie stać

 

z każdej podróży większy bagaż

wraca z nami do upadłego azylu

ciężar zbierany po kres

atlasy opieczętowanych znaczków

 

kruka wszyscy podziwiają

stoi dostojnie w polu

prawdziwie czarne ptaszysko

niestety przeważnie to gawron nie kruk

Średnia ocena: 4.0  Głosów: 10

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (21)

  • Starszy Woźny 2 miesiące temu
    O tej porze to biały kruk nawet.
    NO!
  • Poncki 2 miesiące temu
    nawet białą mewa ;)
  • Dusza_boli 2 miesiące temu
    Bardzo dobre.
  • Poncki 2 miesiące temu
    No to bardzo dobrze :)
  • TseCylia 2 miesiące temu
    No, fajny wiersz.
  • Poncki 2 miesiące temu
    Miło mi.
  • Pulinaaa 2 miesiące temu
    Przepiekny każdy dzwiga swoj bagaż doświadczeń.
    Dziś pragne utożsamić się z tym wierszem.
    Zobacz "to gawron a nie kruk" jak często ludzie żyją w iluzji.
    Dziękuję za wiersz i zostawiam 5 ❤
  • Poncki 2 miesiące temu
    To dziś. A jutro?
  • Pulinaaa 2 miesiące temu
    Poncki tego jeszcze nie wiem...
  • Grafomanka 2 miesiące temu
    ''całe życie'' ta fraza do wyrzucenia, bo reszta na to naprowadza i nie jest kawą na ławę...
  • Poncki 2 miesiące temu
    Nie zawsze kawka na ławkę to coś złego..
  • Szpilka 2 miesiące temu
    Poncki

    Szymborska pisała dosłownie, niemal bez żadnych środków poetyckich, skądś jednak wzięło się przekonanie, że dosłowność to nie wiersz, podobnie z metaforą dopełniaczową, że to straszna zbrodnia. Nic podobnego, można zastosować, ale z umiarem, natomiast zapisywanie zdarzeń bez ozdobników jest formą wiersza, gatunkiem zwanym - zapisywaniem rzeczywistości. Zachodzi pytanie, jaka jest wtedy różnica między prozą a zapisywaniem rzeczywistości? Bardzo subtelna, zwykłe wersy nabierają polotu i to jest sztuka ;)
  • Poncki 2 miesiące temu
    Szpilka
    Daleko mi do Szymborskiej, ale często artystów docenia się dopiero po śmierci. Na drugą stronę na razie się nie wybieram, więc będę musiał jeszcze poczekać 😋
  • Grafomanka 2 miesiące temu
    Poncki, ale tutaj razi...
  • Poncki 2 miesiące temu
    Grafomanka przymknie oczka jak Jupikowie ☺️
  • ireneo 2 miesiące temu
    Paciorku, jeśli podążacie całe życie, to taki macie cel. Debilny, gdyż o tym, jakikolwiek debil, mógłby naPISać po przekręceniu się. I tutaj, żywiołki, podążają do, a nie po...
    Gdyby obrali drogę po wiedzę i dotarli do niej, nie PISaliby - kruka podziwiają wszyscy. To bełkot.
  • Poncki 2 miesiące temu
    No, w końcu buta nie zjesz...
  • Szpilka 2 miesiące temu
    Ostatnia strofoida celna i zaskakująca i bardzo mi się podobuje :)
  • Poncki 2 miesiące temu
    Cieszy mnie to niezmiernie :)
  • Mona Demona 2 miesiące temu
    Przypomniał mi się wiersz Kamyk, Herberta. Mam wrażenie, że twój wiersz jest trochę o tym samym.
    Bardzo mi się podoba. 5
  • Poncki 2 miesiące temu
    Powiem bezkrytycznie, że personifikacja zawsze działa, zatem Kamykowi łatwiej przeżyć niż uśmiercić kruka.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania