wiersz - na stołówce gwar

wszystko jest jak spacer

nocne niebo i ledowe ekrany migające

kolorują nachalne w dzień elewacje

łudzą zmęczonych taksiarzy

krzepnie w tym zimnie serce

zastyga myśl niesforna na wskroś

w nadmiarze nawet do szpiku

jak dłutem i młotem wyryta

tej zimy modraszki przyleciały

pod ten sam karmnik co zawsze

przyzwyczajone z głodu przymierają

w ślad za starszą panią karmiącą