wiersz - ciało i oczy niebieskie

miliony lat w bezkresie kometa

rozpościera warkocz rdzawy

przez ułamek spotyka skarb

jak tylko potrafi przytula elipsę

słońce czeka z podopiecznymi

częstuje z dystansu oszczednie

nie wygrzeje lodu zanadto nie

jedynie zorzę można podziwiać

kiedy znów się spotkają

ciężko powiedzieć

żaden ze mnie astronom

szczerze liczę na spektakularną kolizję