Wieeersz <*> LBnR - 55 - Plecionka
W pewnym sensie, każde działanie a nawet myślenie, jest: kolizją ''czegoś'' z ''czymś''.
Nie tylko: ''oksymoronków''.
~~~~~~~~~~//~~~~~~~~~~~
gdy czas zmieni oblicze
ile go już nie ma
życie wciąż garbate
mały skrawek nieba
na bruku skrzypi trumna
w zaprzęgu co być musi
odrywa to wspomnienie
co nigdy nie powróci
niewinny nóż na stole
cichutko sobie leży
ktoś go włoży w serce
musi w to uwierzyć
figurka zamrożona
na progu tkwi samotnie
żyje w niej nadzieja
że ujrzy piękną wiosnę
skowronek chociaż niemy
frunie jednak w niebo
mimo wszystko nucić
przeistoczyć w drzewo
korzenie w sercu ziemi
wiatrem gnane słowa
przeszłość tu zbłąkana
nad nią lśni korona
zmącenie wody falą
zatrucie swoim jadem
na hologram mostu
ego znów się kładzie
kolizja miodu z pszczołą
śniegu z mroźnym wiatrem
mroku z cieniem nocy
oczu z własnym blaskiem
jakby tak uśmiechu
dodać cierniom cząstkę
pryzmat ścian kryształu
zrodzi dróg plecionkę
wtedy łzy symetrii
nie są takie same
los w srebrzystej tafli
chaosem śni nirwanę
Komentarze (20)
oksy MORON ki
Życie to plecionka radości złości i miłości :)
Jedni sami reżyserują swoje życie,
Drudzy zdają się na działanie magii.
Przemijamy ale
Nie do końca :)
DeDuś, Masz flow!
Dzięki. Aisaczky→Niedopuszczalny czubek w okularach łaknący tlenu.
Tz: oksymoronek→ nie Aisak:~)
Witamy kolejny wiersz w Bitwie.
Życzymy wygranej
Ileż historii w tej jednej historii - tak niepoprawnie skladniowo bym to określił. Fajny pomysł. Chyba moj faworyt jak na razie 5
Dzięki riggs Pozdrawiam
Kopara mi opadła. Chyba jeden z moich faworytów.
Dzięki Tino12 Pozdrawiam
Witam
Plecionka codzienności pokręcona jak życie.
Ciekawie skomponowałeś kolizję.
gdy czas zmieni oblicze...
los w srebrzystej tafli
chaosem śni nirwanę...
Pozdrawiam serdecznie
Jakoś nie mam głowy do interpretacji, ale Twój utwór jest bardzo relaksujący. Tak gładko i rytmicznie się go czyta... każda strofa to małe dziełko..
Pozdrówka!
Dzięki Justysko Pozdrawiam
Rozpoczęto na Forum glosowanie!
Zapraszamy obowiązkowo Autora do zagłosowania.
Nooo, cudne.
Aż skopiuję ulubiony fragment:
"kolizja miodu z pszczołą
śniegu z mroźnym wiatrem
mroku z cieniem nocy
oczu z własnym blaskiem"
Dopracowany, ładny wiersz.
Dzięki Ritha Pozdrawiam
gdy czas zmieni oblicze
ile go już nie ma
życie wciąż garbate
mały skrawek nieba
a mnie się spodobał ten fragment oczywiście pięć
Dzięki Margerito Pozdrawiam
Hej DD, świetny ten wiersz. Niby płynie się przez niego lekko, ale jego tematyka bardzo taka „zmieniająca balans” że tak to ujmę. Wykorzystałeś w tym utworze całą paletę barw, od jawnych po te najciemniejsze i zrobiłeś to w świetnym stylu.
Taki jest też ten wiersz. Świetny!
Dzięki ML. Napadła mnie pierwsza zwrotka...itd...Pozdrawiam
Piekne, piękne rymy. Naprawdę, bardzo dobrze wykonany wiersz. No i przesłanie, język, forma... Wszystko mi się podoba
Dzięki Panie Buczyborze. Temat od razu mi podszedł. Pozdrawiam
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania