Wieeersz <*> Sᴇᴋᴡᴇɴᴄᴊᴀ
błękitne skalpele spowiły horyzont
szkarłatne kryształki krwi
wchłonęły orbity
wiecznie niestabilnych planet
jednokierunkowy uścisk czasu
nałożył pętle
w cieniu przezroczystych szubienic
wówczas dziecko w lustrzanej przestrzeni
podniosło kamienie
usłyszano uderzenia
trwały na tyle długo by zwątpić
wskrzesiły ogień
odwrotna strona mroku
poczęła poranki rodzące cienie
zakryły brzask światłem fałszywej jutrzenki
lecz w ożywczej dłoni słońca rozkwitły stokrotki
zroszone płaczem spalonych wierzb
zadrgała galaktyczna pajęczyna
nowe rozdanie wielu możliwości.
lud kolejny już raz
rozporządza nimi według uznania
na szachownicy wszechświata
skupione na grze szare istoty spraw
w nieustannym ruchu pielęgnują
działkę nieskończonej przestrzeni
z urodzinowego tortu
dziecko wydłubuje
blask cukrowych gwiazdek
≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈
w szczerym polu obłuda zwiędnie
pług wyrzeźbi życiodajne blizny
burza błyskawicznie rozsieje deszcz
pod sklepieniem nasion
rozbrzmiewać będą pierwsze piosenki wzrastania
kluczem gęsi natura otworzy drzwi horyzontu
zaprosi słońce by oświetliło próg
przez który przejdzie życiodajnym ciepłem
wiatr rozwieje warkocze linii wysokiego napięcia
odetchnie z ulgą
nie zwątpi w sens wzrastania
w pionowych gałązkach strumieni
na każdej zakwitnie szybowanie jaskółek
a wianki z kwiatów
przeplatane czerwonymi płatkami
roztańczą śpiew skowronka
niewidzialne zauroczenia
przezroczystym nieuchwytnym pięknem
otulą delikatnie zawołania zagubionych doznań
jeżeli człowiek nie przeszkodzi
odchodząc za daleko
by wrócić w naturalny sposób
Komentarze (13)
"Sᴇᴋᴡᴇɴᴄᴊᴀ" pięknie przechodzi przez mój mózg, pod "czaszkoskłonem", przerzucając mnie w moich myślach do innego, bardziej niekonwencjonalnego świata wyobraźni podobnej do niezwykłego, zaskakującego, i miejscami nostalgicznego snu, 5, pozdrawiam :-)
Piotrek P.1988↔Dzięki jak zwykle, za specyficzny komet, taki Twój:)↔Pozdrawiam:)
Wiersz wiejący wiosną, klimatyczny bardzo.
Najlepsza jedynka ;)
OnyX↔Dzięki zatem, też wiosennie:)↔Pozdrawiam:)
Wiosna i jej przesilenie powoduje niezwykłe odczucia. Szaleje wszystko dookoła, budzi się do życia przyroda i maluje taki uporządkowany ciąg jakiegoś systemu, znaków i jej symboli.
Pozdrawiam
Pasjo↔Dzięki za "wizyjny" i nie tylko, komet:)↔Pozdrawiam:)
Klimat jakby po apokalipsie jakiejś, trudno to ująć słowami: jakby apokalipsa była, a teraz coś nowego się rodzi. Jakby to skojarzyć z wiosną, co przyszła, to tekst wpisuje się w ten wiosenny kontekst. Dużo obrazów tu wrzuciłeś słowem pisanych. Lubię takie światy.
Pozdro:)
Chciałem dać piątkę po napisaniu komentarza, ale nie dam, bo dałem przed nawet o tym nie wiedząc:) to znaczy że mnie urzekło
Illibro↔Dzięki:)↔O to właśnie mi także chodziło, jak rzekłeś. Też lubię takie światy:)↔Pozdrawiam:)
"nowe rozdanie wielu możliwości"
Oryginalne, a wiersz uduchowiony, momentami swojski jak to wydłubywanie blasku cukrowych gwiazdek przez dzieciaka ?
Szpilko↔Dzięki:)↔No cóż. Miałem zamiar taki, jakby dwojaki:)↔Pozdrawiam:)
Pięknie napisane :)
DEMONul123↔Dzięki. Jam rad, skoro tak:)↔Pozdrawiam:)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania