wiersz - na brzegu śmieszka

przylgnął do piasku chcąc niechcąc

zapalił wygodnie w słońcu ostatni

do wody ledwo krok i choć pić się chce

nie ma jak podejść

przerzuca stos wykreowanych myśli

przez zmęczony turbulęcjami umysł

a każda gotowa ranić odpychać

milczeć zmusił się wylewnie

zadrwił śmieszek przecieka bok

anonim medyk szykować zaczyna

uniwersalny plaster emocjonalny

czas