Poprzednie części: wiersz - pasują do wszystkiego.
wiersz - nawet kawka
całe życie podążamy drogami
nie zawsze po cel lecz by iść
czasem zwalniamy widząc koniec
nie chcemy jeszcze wracać ani świadomie stać
z każdej podróży większy bagaż
wraca z nami do upadłego azylu
ciężar zbierany po kres
atlasy opieczętowanych znaczków
kruka wszyscy podziwiają
stoi dostojnie w polu
prawdziwie czarne ptaszysko
niestety przeważnie to gawron nie kruk
Komentarze (21)
O tej porze to biały kruk nawet.
NO!
nawet białą mewa ;)
Bardzo dobre.
No to bardzo dobrze :)
No, fajny wiersz.
Miło mi.
Przepiekny każdy dzwiga swoj bagaż doświadczeń.
Dziś pragne utożsamić się z tym wierszem.
Zobacz "to gawron a nie kruk" jak często ludzie żyją w iluzji.
Dziękuję za wiersz i zostawiam 5 ❤
To dziś. A jutro?
Poncki tego jeszcze nie wiem...
''całe życie'' ta fraza do wyrzucenia, bo reszta na to naprowadza i nie jest kawą na ławę...
Nie zawsze kawka na ławkę to coś złego..
Poncki
Szymborska pisała dosłownie, niemal bez żadnych środków poetyckich, skądś jednak wzięło się przekonanie, że dosłowność to nie wiersz, podobnie z metaforą dopełniaczową, że to straszna zbrodnia. Nic podobnego, można zastosować, ale z umiarem, natomiast zapisywanie zdarzeń bez ozdobników jest formą wiersza, gatunkiem zwanym - zapisywaniem rzeczywistości. Zachodzi pytanie, jaka jest wtedy różnica między prozą a zapisywaniem rzeczywistości? Bardzo subtelna, zwykłe wersy nabierają polotu i to jest sztuka ;)
Szpilka
Daleko mi do Szymborskiej, ale często artystów docenia się dopiero po śmierci. Na drugą stronę na razie się nie wybieram, więc będę musiał jeszcze poczekać 😋
Poncki, ale tutaj razi...
Grafomanka przymknie oczka jak Jupikowie ☺️
Paciorku, jeśli podążacie całe życie, to taki macie cel. Debilny, gdyż o tym, jakikolwiek debil, mógłby naPISać po przekręceniu się. I tutaj, żywiołki, podążają do, a nie po...
Gdyby obrali drogę po wiedzę i dotarli do niej, nie PISaliby - kruka podziwiają wszyscy. To bełkot.
No, w końcu buta nie zjesz...
Ostatnia strofoida celna i zaskakująca i bardzo mi się podobuje :)
Cieszy mnie to niezmiernie :)
Przypomniał mi się wiersz Kamyk, Herberta. Mam wrażenie, że twój wiersz jest trochę o tym samym.
Bardzo mi się podoba. 5
Powiem bezkrytycznie, że personifikacja zawsze działa, zatem Kamykowi łatwiej przeżyć niż uśmiercić kruka.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania