Wieersz <*> Królewna na wieży

gdzieś tam w zamku na czubku wieży

dziewczę zamknięte całkiem ładne

jest to królewna która chce wierzyć

że wreszcie rycerz ją stamtąd ukradnie

wtem przyszedł pierwszy i arie śpiewa

życie bez ciebie jest nic nie warte

lecz musiał biedak stamtąd zwiewać

skrzeczał i piszczał jak gacie podarte

przyjechał amant na srebrnym koniu

nawet drabinę przywiózł długaśną

lecz gdy już prawie dotykał balkonu

szczebel złamał i wnet się zatrzasnął

trzeci wziął tyczkę by na niej skoczyć

kawał chłopiska prawdziwy osiłek

sprawy nie tak się miały potoczyć

tyczka mu wlazła głęboko w tyłek

czwarty wielgachną przytaśtał armatę

podpalił i w lufę wlazł on bez trwogi

lecz w murowaną wbił się komnatę

na zewnątrz ostały się jeno nogi

piąty nauki człowiekiem był wielkim

nad sobą miał śmigło na silnik parowy

lecz zaplatało się jemu w szelki

a przy okazji odcięło pół głowy

szósty po murze szedł w butach klejących

miał człowiek pecha doprawdy dużego

napadło go ptaszków stado piszczących

zjadły mu nawet coś bardzo małego

chusteczką białą królewna wciąż wiewa

czy ktoś mnie wreszcie stąd uratuje

będę mądrzejszy uczynię jak trzeba

lecz swoją szansę przed ścianą marnuje

a dziewczę do dzisiaj siedzi na wieży

robi na drutach drabinkę z warkoczy

codziennie z zapałem bo jej zależy

ciało ciut starsze lecz duch ochoczy