Wieersz <*> Trupciojadek.

jestem śmieszny trupciojadek

taki głodny że aż strach

czekam w kącie na obiadek

aż go wreszcie włożą w piach

mój apetyt nie wietrzeje

lecz rozumek to ja mam

gdy poleży to dojrzeje

wnet rozłoży się on sam

wiertareczkę już szykuję

taka ciężka chyba stęknę

w piasku żwawo ja buszuję

by przewiercić tą trumienkę

słodki smrodek mnie urzeka

mój apetyt zwiewnie rośnie

a przez otwór coś wycieka

jak żywica gdzieś na sośnie

w miękkie ciałko łapki kładę

żeby nabrać lepkiej mazi

dużo tego czy dam radę

chociaż mięsko lekko złazi

chciałbym chociaż odrobinkę

tak z każdego miejsca dziabać

mlaskająco wcinać szynkę

a w oczodół łapkę wkładać

już podjadam trochę oka

wsysam glutki prosto z nosa

wtem zalewa mnie posoka

czuję smak sztywnego włosa

jakiś robal gryzie chrząstki

to co lepsze on wtranżala

przywaliłem jemu z piąstki

smacznie zjadłem ja robala

piękne jest to moje życie

gdy tak łażę po obiedzie

gdy ożywcze widzę gnicie

wiem że nieźle mi się wiedzie

taki jestem najedzony

domem moim będzie szczęka

zasnę sobie tam cichutko

na sen przyjdzie mi trumienka

*

to ja drugi trupciojadek

wiem gdzie leży jego chatka

mam apetyt na obiadek

na pierwszego trupciojadka