Opowiw *** Tajemnica Gwiazdkowego Koncertu

Tekst powtórkowy

To miał być zwyczajny koncert, w malowniczo położonym miasteczku, u podnóża góry. Ośnieżone okolice, pięknie zdobiły wigilię Bożego Narodzenia. Zgodnie z tradycją, rozpoczęcie nastąpiło w obszernej, acz przytulnej sali, w drewnianej chacie ozdobionej lampkami i słonikami. Symbolami szczęścia.

Początkowo nic nie zapowiadało zdarzeń, które miały niebawem nastąpić. Zasłuchana publiczność, płynąca muzyka, a za oknem spadające srebrzyste gwiazdki.

Nagle światła zgasły, a śnieg na zewnątrz zastygł w czasie. Gdy sala pojaśniała, trąbki zaczęły grać pierwsze skrzypce.

W tej samej chwili umarli pierwsi słuchacze. Zgodnie z rytmem muzyki, w dziwne tanecznych, zastygających konwulsjach, padali martwi na podłogę, roztrzaskując na kawałki, zamrożone ciała, budząc dawno uśpione echa. Tylko nieliczne zwłoki zachowały całość.

Orkiestra nie mogła przerwać koncertu, a żywi nie mogli wyjść. Jakby jakaś siła tym wszystkim sterowała. Coś niewidzialnego, nie pozwalało wstać z krzeseł. Mogli tylko siedzieć, słuchać i myśleć, kto następny.

Gdy dźwięk trąbek ucichł, skrzypce zaczęły grać... pierwsze skrzypce. Umarła następna część publiczności.

***

Wtem zauważono niewielkie, raczkujące. Weszło po schodach na scenę, trzymając malutkie cymbałki. Zagrało swoją melodyjkę i momentalnie zapadła oślepiająca cisza. Żywi odetchnęli z ulgą. Martwi, nie.

***

Członkowie orkiestry nic nie pamiętali. Łącznie z dyrygentem.

Nigdy nie zdołano wyjaśnić owych zdarzeń, a wielu zadawało sobie pytanie, dlaczego nie postukało wcześniej.

Cymbałków także nie odnaleziono.