Drabble↔Pocztówka od Zielonej Cioci

Prolog

Spójrz synku, ciocia przysłała pocztówkę z opanowanej przez nas, Ziemi. Fotkę zapraw na zimę.

Przyznam szczerze, że taką kreatywnością miło mnie zaskoczyła.

*

Siedzimy w sadzie. Drzewa pełne przeróżnych owoców i zapachów, dopełniają wrażenie raju.

Nagle szum, świst i ogólny chaos.

Gałęzie biorą zamachy, niczym sterowane.

Oblepiają nasze ciała słodką mazią rozciapywanych pocisków.

Lepkie grzęzawisko utrudnia ucieczkę.

Widzimy ogromne słoiki.

Szybują nad koronami, niesione w macko-czułkach.

Inne nas wyłapują, by włożyć do szkiełek. Zakręcają drogę odwrotu, twistem.

*

Epilog wyzwoleńczy

Mus to mus – głosik musu mięsno-jabłkowego, jest pełen wściekłości i determinacji. – Mnie już dekiel odbija. Wam widzę, też. Pokonamy imperialną Ufociocię!