Drabble↔ Jᴀsᴋɪɴɪᴀ / Pᴜᴇɴᴛᴀ

͟J͟Ɑ͟SƘ͟Ӏ͟Ɲ͟Ӏ͟Ɑ͟

Gdy otworzył oczy, zobaczył szarą ścianę. Zawsze unikał spania na wznak. Zmarznięty i zesztywniały, z wielkim trudem wstał. Niewielka jaskinia wzbudzała nieokreślony, dziwny lęk. Miał wrażenie, że zaistniał w koszyczku ze skalnych dłoni, które za chwilę go zmiażdżą, niczym zlęknione pisklę. Począł rozmyślać, iż możliwość ratunku minęła bezpowrotnie, a zatem jego los jest przesądzony. Tak mijał czas. Raz jasny, raz ciemny. Wybrzuszenie na miękkim podłożu, też nie wzbudziło zainteresowania. Tak samo jak spojrzenie w górę, Bo niby po co? Po jakimś czasie, przypadkowy wędrowiec zaglądnął przez otwór w sklepieniu. Ujrzał leżące na boku zwłoki oraz prześwitujący przez ziemię kształt drabiny.

͟Ƥ͟Ʋ͟Ҽ͟Ɲ͟Ƭ͟Ɑ͟

Dzisiaj w nią uwierzyłem.

Całym sobą, choć nie mogę jej nigdzie dostrzec.

Coś mi mówi,

że zostanę przemieniony i wszystkiemu podołam.

Odzyskam utracony sens.

Płynę. To chyba woda. Nieważne.

Fale ogromne, przeciwne.

Nie tracę nadziei. Zaczyna mi pomagać.

Słyszę jakby głos, że niedługo ją zobaczę.

Odczytam i powrócę wzmocniony.

Nagle zaczynam tonąć. Jest zimno i ciemno.

Widzę światło. Ratują mnie dwa szare anioły.

Idę ściśnięty między nimi.

Na oczach opaska z piór. Ręce z tyłu związane.

Słyszę słowa:

„Za chwilę ujrzysz Puentę. Niech radość będzie z tobą”

Zdejmują zasłonkę. Poznaję kształt. Ozdobiona kwiatami.

Odczytuje napis: „Co ma wisieć, nie utonie”