Sklep rzeczy utraconych - rozdział 103
Eveline przysunęła Jorisowi miskę z owsianką.
— Zjedz.
Joris odsunął miskę i położył na stole węzełek. Eveline zabrała owsiankę.
Koen wszedł do izby, utykając. Dostrzegł jej spojrzenie, wyprostował się i usiadł obok Jorisa. Odłamał kawałek chleba i położył przy jego węzełku. Joris schował chleb do kieszeni.
***
Na podwórzu Grijs sprawdzał koła pożyczonego wozu. Gniada klacz stała przy studni.
— Medyk będzie chciał go z powrotem w całości — powiedział Grijs, kiedy Eveline podeszła bliżej.
Vaelen siedział w siodle, gotowy do drogi. Obserwował trakt prowadzący ku wzgórzom.
— Długo jeszcze?
— Grijs może odwieźć Jorisa do tej kobiety — odparła Eveline. — I tak musi zwrócić wóz medykowi.
— Dobrze. Dogoni nas pan, Grijs?
— W Merwede. Za trzy dni, może cztery.
— Nie zapytał pan, czy Joris chce wrócić.
— Pani również nie.
Odwrócił konia ku drodze, lecz nie ruszył.
— Proszę go zapytać.
Koen wyszedł z gospody z kaftanem przewieszonym przez ramię.
— Jadę z wami.
Grijs obejrzał jego nogę.
— Ze mną byłoby ci wygodniej.
— Nie.
— Rób, jak chcesz.
Grijs wrócił do uprzęży. Koen został przy wozie.
***
Eveline znalazła Jorisa przy schodach. Trzymał węzełek pod zdrowym ramieniem. Minął ją i ruszył na podwórze. Zatrzymał się dopiero przy wozie. Położył węzełek na ławie i oparł dłoń o burtę.
— Chcesz do niej wrócić?
Grijs podsunął mu drewniany stopień. Joris wszedł i usiadł przy burcie, twarzą do drogi.
Eveline wyjęła sakiewkę i podała ją Grijsowi.
— Dla tej kobiety. Na jedzenie i opatrunki.
Grijs zważył sakiewkę w dłoni i schował ją.
— Jeśli ktoś po niego przyjdzie, ona go nie zatrzyma.
— Z nami jechałby za Jeźdźcem. On chce wrócić.
— Ja jadę z nimi — powiedział Koen do Jorisa. — Jak sobie przypomnisz młyn, to mnie poszukaj. — Położył dłoń na wozie i cofnął rękę. — No, trzymaj się.
Vaelen zsiadł z konia i podszedł do wozu. Joris wyciągnął ku niemu połowę chleba.
Vaelen patrzył na kromkę, zanim ją przyjął.
— Dziękuję.
Joris schował drugą połowę do kieszeni. Vaelen wsunął chleb do płaszcza.
— Do zobaczenia w Merwede. — Grijs ujął wodze i cmoknął na klacz. Wóz potoczył się przez podwórze, a Joris obejrzał się jeszcze na gospodę.
Eveline nie zawołała za nim. Koen patrzył, dopóki wóz nie zniknął za zakrętem, po czym poszedł do konia Grijsa. Eveline została przy bramie. Vaelen wrócił do siodła i zacisnął popręg.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania